Gitawag ang matag magtutuo ngadto sa pagkabalaan nga nagpasabot sa pagtugot nga ang gugma ug kalinaw sa atong kinabuhi modaug batok sa daotan ug kahakog, kini ang gipasiugda ni Pope Leo XIV sa iyang mensahe sa Angelus adlaw nga, Nobyembre 1, ang Solemnity of All Saints.
Matud niini nga ang pagkabalaan nagpasabot, pinaagi sa grasya sa Diyos, sa paghimo og mga buhat ug mga pagpili nga puno sa gugma, nga labaw pa sa mga kalkulasyon sa kahakog ug sa pagkamapahitas-on sa daotan nga usahay daw naghari.
Ingon man nga nanghinaoy kini nga dili kita kapuyon sa pagpalambo sa kalinaw, diha man sa mga importanteng sitwasyon o sa ordinaryong mga panghitabo sa adlaw-adlaw nga kinabuhi.
Gihimug-atan usab sa Santo Papa nga ang pagkabalaan dili usa ka pribilehiyo nga gitagana lamang alang sa pipila ka tawo,” pasabot sa Papa, kondili usa kini ka tawag alang sa tanan, nga nagtumong sa matag usa kanato diin man kita nagpuyo.
Iyang gipasiugda nga ang “mensahe nga puno sa paglaom” niining kapistahan mao nga “ang Diyos nakakita sa kaayohan nga wala nato makita, nasayod sa mga istorya nga wala nato mahibal-i, ug nakaabot sa mga kasingkasing nga dili nato maabot.”
Usa ka dakong pundok sa mga igsoon nga nagpakaylap sa kaayohan
Sa iyang mensahe, gihisgotan usab ni Papa Leo ang “dili maihap nga pamilya sa mga lalaki ug babaye” kinsa, pinaagi sa pagsunod kang Kristo, naghimo sa ilang kinabuhi nga usa ka gasa alang sa Diyos ug sa ilang isigkatawo.
Nagpasabot kini dili lamang sa mga balaan nga lalaki ug babaye nga pormal nang giila sa Simbahan, kondili lakip usab ang “dili maihap nga uban pa” gikan sa nagkalain-laing kagikan, kultura, ug kahimtang sa kinabuhi—bisan pa man kon wala sila nailhi, matod niya.
